Święta Joanna Beretta Molla – miłość, która staje się darem

Święta Joanna Beretta Molla (1922–1962), włoska lekarka, żona i matka, ukazuje piękno świętości dojrzewającej w codziennych obowiązkach. Urodziła się w Magencie i od młodości łączyła naukę z zaangażowaniem w życie Kościoła oraz pomocą potrzebującym. Jako lekarka otaczała szczególną troską dzieci, matki, osoby starsze i ubogie. Pracę traktowała jako powołanie do służby człowiekowi.

Ważnym źródłem jej duchowego wzrostu była Eucharystia, w której regularnie uczestniczyła od dzieciństwa. Modlitwa towarzyszyła jej w rozeznawaniu powołania i podejmowaniu decyzji. Poślubiając w 1955 roku Piotra Mollę, z radością rozpoczęła życie małżeńskie i rodzinne. Potrafiła łączyć odpowiedzialność zawodową z macierzyństwem, zachowując przy tym zamiłowanie do gór i piękna przyrody.

Podczas kolejnej ciąży stanęła wobec poważnej choroby wymagającej operacji. Prosiła o ocalenie dziecka, które nosiła pod sercem, i powierzała siebie Bogu. Jej córka Joanna Emanuela urodziła się 21 kwietnia 1962 roku. Tydzień później, mimo wysiłków lekarzy, Joanna zmarła. Jan Paweł II ogłosił ją świętą 16 maja 2004 roku, ukazując jej życie jako świadectwo miłości małżeńskiej i macierzyńskiej.

W perspektywie Kongresu Eucharystycznego świadectwo świętej Joanny pomaga dostrzec więź między przyjęciem Chrystusa a cierpliwą troską o drugiego człowieka. Przy ołtarzu uczymy się miłości, która znajduje wyraz w poświęconym czasie, uważnym słuchaniu i odpowiedzialności za powierzonych nam ludzi. Świętość może wzrastać w domu, w pracy i przy łóżku chorego. Joanna przypomina nam, że codzienność przeżywana z Bogiem staje się przestrzenią daru, a spotkanie z Jezusem w Eucharystii umacnia serce do wiernej, konkretnej miłości.