ŚWIĘTA SIOSTRA FAUSTYNA KOWALSKA

Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku w Głogowcu. W 1925 roku wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, gdzie otrzymała imię s. Maria Faustyna. Przez trzynaście lat życia zakonnego wykonywała proste obowiązki: była m.in. kucharką, ogrodniczką i furtianką. Jej życie zewnętrzne było zwyczajne i ukryte, ale w głębi serca dojrzewała do coraz pełniejszego zjednoczenia z Jezusem.

Dla Faustyny Eucharystia była przede wszystkim spotkaniem, jej codziennością, a doświadczenia mistyczne – spotkania z Jezusem Miłosiernym, były dopełnieniem tej głębokiej więzi, w których otrzymała misję do zrealizowania w Kościele. W Hostii odkrywała Tego samego Jezusa, którego doświadczała w swoich mistycznych spotkaniach – Jezusa, który daje siebie człowiekowi i pozostaje z nim w miłości - Jezus utajony w Hostii jest mi wszystkim - napisała w Dzienniczku. Eucharystia była dla niej miejscem doświadczenia tajemnicy Bożego Miłosierdzia. Modliła się: Hostio święta, w której zawarte jest miłosierdzie Ojca, Syna i Ducha Świętego ku nam. Przyjmując Jezusa, doświadczała Jego miłości, która nie tylko pociesza, ale staje się darem i ofiarą.

Święta siostra Faustyna z Eucharystii czerpała siłę do codziennego życia, światło i odwagę w chwilach próby: Z tabernakulum czerpię siłę, moc, odwagę, światło; tu w chwilach udręki szukam ukojenia.

Jednocząc się z Chrystusem, pragnęła uczestniczyć także w Jego ofierze. Nie chciała jedynie przyjmować Jezusa jako daru – pragnęła sama stać się darem dla Boga i dla innych: Chcę być żywą hostią dla Ciebie.

Święta Faustyna zmarła 5 października 1938 roku w Krakowie. Miała 33 lata. 30 kwietnia 2000 roku Jan Paweł II ogłosił ją świętą Kościoła powszechnego.

Jej życie pozostaje świadectwem, że spotkanie z Jezusem prowadzi do przemiany serca: człowiek, który doświadcza Bożego Miłosierdzia w Eucharystii, sam staje się zdolny, by nieść je innym.